Mamy nadzieję, że spodoba Ci się ten artykuł.Jeżeli potrzebujesz pomocy dietetyka i trenera kliknij tutaj!
hashimoto

Kompendium wiedzy o chorobie Hashimoto — dieta, objawy, leczenie

Z artykułu dowiesz się:

  • Co to jest choroba Hashimoto
  • Skąd bierze się Hashimoto
  • Co jeść, a czego unikać
  • O diecie, objawach i leczeniu choroby Hashimoto

Pod popularną nazwą „choroba Hashimoto” kryje się poważne autoimmunologiczne zaburzenie, którym jest przewlekłe zapalenie tarczycy. To jednocześnie jedna z najczęstszych chorób o podłożu autoagresywnym i główny powód niedoczynności tarczycy w krajach zachodnich.

Problem doskonale obrazuje statystyka, wedle której aż 22% populacji ludzkiej cierpi z powodu Hashimoto — z tym, że kobiety chorują o wiele częściej. Na każdego mężczyznę przypada aż dziewięć pań mierzących się z tym schorzeniem.

W artykule przyglądamy się mu bliżej.

Dowiesz się o objawach choroby, najlepszych sposobach leczenia i oczywiście diecie, która wesprze cię w drodze do zdrowia. Warto się tym zainteresować, bo zignorowanie Hashimoto może prowadzić do poważnych powikłań.

SPIS TREŚCI:
1. Choroba Hashimoto — co to jest?
2. Dieta w chorobie Hashimoto — ogólne zasady
3. Substancje odżywcze w Hashimoto — co jeść, a czego unikać?
4. Hashimoto a aktywność fizyczna
5. Dieta bezglutenowa u osób z chorobą Hashimoto
6. Dieta w chorobie Hashimoto — podsumowanie

Plan dietetyczny i treningowy online

Zadbaj o swoją sylwetkę i zdrowie z dietetykami Just be FIT. Zgłoś się do nas, a dyplomowani dietetycy przygotują dla Ciebie indywidualną dietę hashimoto. Dzięki prostej, smacznej i skutecznej diecie szybko zrzucisz zbędne kilogramy i poprawisz swój wygląd.

1. Choroba Hashimoto — co to jest?

Jak już wspomnieliśmy, Hashimoto to choroba o podłożu autoimmunologicznym, która ma ścisły związek z układem odpornościowym. Prowadzi do długotrwałego stanu zapalnego w tarczycy.

Medycyna wciąż nie odkryła dokładnego źródła zaburzenia, ale dobrze znamy jego przebieg. Sprowadza się do trzech etapów.

Pierwszy to pojawienie się nagłej zmiany w organizmie, która skutkuje atakiem jego własnych komórek odpornościowych na tarczycę. Stąd bierze się stan zapalny i następuje powolne wyniszczanie tego organu.

Drugi etap jest utajony — w tym sensie, że większość osób z chorobą Hashimoto nie zdaje sobie sprawy z jej obecności. Proces destrukcji tarczycy odbywa się powoli i przez pierwsze kilka lat praktycznie nie daje objawów. Można go jednak wykryć za pomocą odpowiednich badań.

choroba hashimoto

Finalnie wchodzimy w trzecie stadium choroby Hashimoto. W tym momencie zniszczenia wywołane stanem zapalnym sprawiają, że w organizmie zaczyna brakować hormonów tarczycy, co prowadzi do różnych problemów ze zdrowiem. Hashimoto przestaje działać w cieniu i ujawnia się za pomocą różnych objawów zewnętrznych.

Skąd bierze się Hashimoto?

Za przyczyny rozwoju choroby Hashimoto nauka uznaje przede wszystkim czynniki genetyczne oraz przewlekły stres. Zaburzenie może pojawić się również w powodu:

  • infekcji,
  • nadmiernego spożycia jodu,
  • niedoboru selenu,
  • niektórych leków i terapii cytokinami,
  • soli litu,
  • wahań poziomu estrogenów (np. w czasie menopauzy).

Objawy choroby

Jako że w chorobie Hashimoto tarczyca ulega uszkodzeniu i nie produkuje już odpowiedniej ilości hormonów, objawy są bardzo podobne do tych, które pojawiają się z powodu typowej niedoczynności tarczycy.

Są to:

  • bladość,
  • bóle mięśni,
  • ból i sztywność stawów,
  • depresja,
  • łamliwość paznokci,
  • nadmierne lub długotrwałe krwawienie miesiączkowe,
  • opuchlizna twarzy,
  • osłabienie,
  • otyłość,
  • powiększenie języka,
  • problemy z pamięcią,
  • suchość skóry,
  • wypadanie włosów,
  • zmęczenie i senność,
  • zwiększona wrażliwość na zimno.

Diagnostyka

U pacjentów z chorobą Hashimoto już proste badanie szyi bardzo często naprowadzi lekarza na właściwy trop. To dlatego, że z powodu stanu zapalnego tarczyca zwykle znacznie się zmniejsza. Specjalista wyczuje tę różnicę dłonią.

Jeśli tak będzie, zleci badanie krwi. Dzięki niemu dowiesz się m.in. jaki masz poziom TSH (tyroksyny), czyli hormonu tarczycy. Przy okazji możesz się tutaj zdecydować na pełny zakres badań laboratoryjnych pod kątem choroby Hashimoto. Wyniki znacznie ułatwią dalszą diagnozę.

Gdy badanie krwi wykaże zbyt niski poziom TSH i tak konieczne będą dodatkowe badania, więc możesz je zrobić zawczasu. Chodzi tutaj przede wszystkim o diagnostykę wolnych hormonów tarczycowych (FT3 i FT4) oraz przeciwciał (anty-TPO czy anty-TG). Czasem przydaje się również badanie USG samej tarczycy.

Leczenie

Jeżeli badania wskażą na chorobę Hashimoto, rozpoczniesz odpowiednie leczenie. Możliwe, że na początku lekarz zleci ci kurację lekami przeciwzapalnymi, a dopiero po nich przepisze odpowiednie leki hormonalne (chodzi o hormon tarczycy — lewotyroksynę). Są one dostępne w formie tabletki, którą przyjmujesz na czczo i popijasz wodą.

Medykament bardzo rzadko wchodzi w konflikt z organizmem, więc raczej nie musisz obawiać się skutków ubocznych. Niestety jest też zła wiadomość — kuracja hormonalna trwa do końca życia.

Jako że niszczejącej tarczycy nie da się wyleczyć (przynajmniej na razie), musisz dostarczać organizmowi hormonów z zewnątrz. Odpowiednia ilość tyroksyny sprawi, że będzie funkcjonował normalnie. Jednak dawkę leku trzeba z czasem zwiększać, co wynika z faktu, że z biegiem lat tarczyca będzie pracowała coraz gorzej.

Co się stanie, jeśli nie zdecydujesz się na leczenie?

Narażasz się na poważne problemy zdrowotne, m.in.:

  • kłopoty kardiologiczne,
  • nadwagę,
  • zbyt wysokie stężenie cholesterolu,
  • redukcję siły fizycznej i umysłowej,
  • wahania nastroju, lęki czy nawet depresję.

2. Dieta w chorobie Hashimoto — ogólne zasady

U pacjentów z chorobą Hashimoto główne zasady diety powinny opierać się na ogólnych zaleceniach odnośnie zdrowego żywienia. Jednak w tym szczególnym wypadku liczą się przede wszystkim składniki pokarmowe, które poprawiają pracę gruczołu tarczycy, czyli:

  • jod,
  • selen,
  • żelazo,
  • cynk,
  • witamina D,
  • antyoksydanty,
  • kwasy tłuszczowe omega-3.

Każdemu z nich przyjrzymy się bliżej w dalszej części artykułu, zaś teraz skupimy się na podstawowych zasadach żywienia, czyli na białkach, tłuszczach i węglowodanach.

Białko

Dieta w chorobie Hashimoto powinna składać się w 15%-25% z białka. Dlaczego? Ponieważ w proteinach znajdują się aminokwasy (przede wszystkim tyrozyna), które są niezbędne do syntezy nieaktywnej biologicznie T4. Później przemienia się ona w aktywną T3 (np. w mięśniach).

Co więcej, tyrozyna jest też bardzo ważna w procesie syntezy dopaminy, a także adrenaliny i noradrenaliny. Te związki są niezbędne dla regulacji nastroju, a ich niedobór może nasilać wahania humoru, które wywołuje niedoczynność tarczycy.

Ponadto białko ma także tę zaletę, że jego duża ilość w diecie przyspiesza metabolizm. Dzięki temu łatwiej zadbasz o odpowiednią masę ciała.

Jakie źródła protein są najlepsze? Jeśli chodzi o źródła pełnowartościowego białka zwierzęcego, wybieraj:

  • chude mięso (np. drób, chuda wołowina czy królik);
  • jaja,
  • produkty mleczne fermentowane (np. jogurt czy kefir).

W przypadku białka roślinnego najlepszymi źródłami są:

  • soja,
  • fasola,
  • soczewica,
  • groch.

Jednak tego typu rośliny mają również minus — zawierają substancje antyodżywcze, które u osób z chorobą Hashimoto są niewskazane. Więcej o nich przeczytasz w dalszej części artykułu.

Unikaj też diet niskokalorycznych i takich, które cechują się ograniczoną ilością białka. Co z nimi nie tak? Nierzadko prowadzą do zahamowania produkcji hormonów tarczycy oraz zmniejszają tempo metabolizmu, co prowadzi do jeszcze większej otyłości.

Tłuszcze

Ilość kalorii pochodzących z tłuszczy w diecie Hashimoto powinna wynosić ok. 25-30%. Z tym, że dobowe spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych ograniczamy tutaj do 10%. Zamiast tego stawiamy na wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3, które cechują się silnymi właściwościami przeciwzapalnymi, dzięki czemu zmniejszają stan zapalny wywołany chorobą Hashimoto.

Ich dodatkowym atutem jest fakt, że wspomagają syntezę hormonów tarczycy. W przeciwieństwie do nasyconych kwasów tłuszczowych, które mogą ją zaburzać.

Unikaj też tłuszczy trans zawartych w produktach wysokoprzetworzonych i typu fast-food. Ich ilość w diecie nie powinna przekraczać 1%.

Pozostało nam jeszcze odpowiedzieć na pytanie: jakie są najlepsze źródła kwasów tłuszczowych omega-3? To przede wszystkim:

  • tłuste ryby,
  • olej lniany,
  • siemię lniane.

Węglowodany i błonnik

Dieta przy Hashimoto powinna zawierać co najmniej 50% węglowodanów dobrej jakości. Specjaliści zalecają produkty o niskim indeksie glikemicznym, bo nie powodują one nagłego przyrostu poziomu glukozy. To ważne w chorobie Hashimoto, ponieważ cierpiące na nią osoby miewają problemy ze stabilizacją stężenia cukru we krwi.

Poza węglowodanami ważny jest także błonnik. Jako że u pacjentów z chorobą Hashimoto często występują zaparcia, powinni spożywać produkty z dużą zawartością tego składnika odżywczego, aby usprawnić pracę przewodu pokarmowego. Co więcej, błonnik przyczynia się również do stabilizacji poziomu cholesterolu i glukozy.

Jego optymalna dobowa podaż wynosi 25-30 gramów.

Źródłem węglowodanów o niskim poziomie glikemicznym i błonnika pokarmowego są przede wszystkim pełnoziarniste produkty zbożowe i kasze.

Unikaj natomiast cukrów prostych, które skutkują nagłym skokiem glukozy we krwi. Mamy tu na myśli produkty w typie ciastek, cukierków, słodkich dżemów czy chociażby soków z koncentratu.

Napoje

Znasz już podstawowe zasady dotyczące jedzenia, ale co z piciem?

Otóż w przypadku Hashimoto zalecenia są takie same, jeśli chodzi o podaż płynów na dobę. U dorosłego człowieka powinna wynosić przynajmniej 2 litry — najlepiej w formie wody niegazowanej lub świeżo wyciskanych soków. Jednak w drugim przypadku uważaj na cukry proste, które znajdziesz w owocach.

Teraz dobra wiadomość dla fanów kawy: nie jest zakazana, o ile po jej spożyciu nie pojawiają się jakieś nieprzyjemne objawy.

Z alkoholem sytuacja wygląda podobnie, ale tutaj odradzamy jego nadużywanie. Częste picie alkoholu może wzmacniać stany zapalne.

Jeśli zaś chodzi o herbaty, uważaj przede wszystkim na czarną i zieloną. Nie spożywaj ich w trakcie jedzenia, bo osłabiają wchłanianie ważnych składników odżywczych.

3. Substancje odżywcze w Hashimoto — co jeść, a czego unikać?

Mamy już za sobą podstawowe zasady, którymi cechuje się dieta w chorobie Hashimoto. Poznaliśmy też proporcje makroskładników w dziennej podaży kalorii. Teraz przejdźmy do bardziej szczegółowego opisu tego, co pomaga w walce z chorobą, a co może zaszkodzić.

Zacznijmy od końca.

hashimoto co jesc

Goitrogeny, czyli substancje antyodżywcze

Mimo że warzywa i owoce stanowią bardzo ważny składnik diety, ponieważ są źródłem przeciwutleniaczy oraz błonnika, w niektórych roślinach znajdują się tzw. substancje antyodżywcze (np. goitrogeny).

Co to takiego?

Goitrogeny są substancjami wolotwórczymi. Zaburzają proces wchłaniania jodu, czyli pierwiastka niezbędnego do syntezy hormonów tarczycy i przyczyniają się do powstania tzw. woli. Na szczęście dzięki obróbce termicznej zmniejszysz ilość tych substancji o ok. 30%, dlatego dobrze zrobisz, jeśli przed jedzeniem niektóre rośliny ugotujesz lub podgrzejesz w inny sposób.

Jednak mimo wszystko spożywaj te produkty w umiarkowanych ilościach.

O jakie warzywa chodzi? Duża ilość goitrogenów znajduje się w:

  • brokułach,
  • brukselce,
  • jarmużu,
  • kalafiorze,
  • kapuście,
  • rzodkiewce,
  • soi.

Substancje antyodżywcze występują też w mniejszych ilościach w innych produktach (np. w kaszy jaglanej, orzeszkach ziemnych, batatach, szpinaku, brzoskwiniach, truskawkach czy gruszkach).

Poza nimi negatywny wpływ na wchłanianie jodu wykazuje również zielona herbata z powodu dużej zawartości flawonoidów i katechiny. Jeśli lubisz ten napój, w chorobie Hashimoto niestety dobrze byłoby ograniczyć jego spożycie.

Najważniejszy pierwiastek — jod

W syntezie hormonów tarczycy jod pełni kluczową rolę, bo staje się ich fundamentalną częścią. Gdy spożywamy niedostateczne ilości jodu, ryzykujemy redukcją ilości T3 i T4, a dalszej perspektywie rozrostem tarczycy i powstaniem wspomnianego już wola.

Ile jodu powinniśmy spożywać? Norma dla osoby dorosłej wynosi 150 μg/dobę. Mimo to pamiętaj, że wrażliwość na ten pierwiastek to sprawa indywidualna. Dlatego zanim zaczniesz go suplementować, skonsultuj się ze specjalistą.

Jeśli zaś chodzi o źródła jodu w diecie, zaliczamy do nich następujące produkty:

  • sól kuchenna jodowana (główne źródło);
  • ryby morskie (m.in. dorsz, mintaj, halibut);
  • przetwory mleczne.

Weź jednak pod uwagę, że ilość jodu w żywności zależy w dużej mierze od stężenia tego pierwiastka w wodach gruntowych i glebie.

Kolejną istotną kwestią jest fakt, że z jodem można przesadzić. W testach naukowcy wykazali, że jego nadmierna podaż w niektórych przypadkach nasila stan zapalny tarczycy.

Selen

Kolejnym istotnym pierwiastkiem (i jednocześnie silnym przeciwutleniaczem) jest selen. Jego niedobór skutkuje dwoma problemami:

  • zaburzeniem procesu tkankowej przemiany T4 do T3,
  • nieprawidłowym funkcjonowaniem peroksydazy glutationowej — to enzym, który przeciwdziała oksydacyjnym uszkodzeniom tarczycy.

Ponadto badania pokazały, że selen potrafi zmniejszyć ilość przeciwciał anty-TPO i anty-TG. Jednak jego wpływ na organizm w dużej mierze zależy od ilości spożywanego jodu.

Dorosła osoba powinna przyjmować 55 μg selenu na dobę.

Jakie produkty żywnościowe są jego dobrym źródłem? Przede wszystkim orzechy brazylijskie — wystarczy, że zjesz dwa, a już pokryjesz dzienne zapotrzebowanie na ów pierwiastek. Selen znajdziesz również w takich produktach, jak kasza gryczana, jaja czy łosoś.

Istnieje też opcja jego suplementacji, ale w większości przypadków jest niepotrzebna. Co więcej, może być niebezpieczna, bo selen w nadmiernej ilości jest toksyczny dla organizmu. Dlatego przed podjęciem decyzji o suplementacji najlepiej skonsultuj się ze specjalistą.

Tym bardziej, że zbyt duża podaż selenu może także przyczynić się do zwiększonego wydalania jodu z moczem, co w chorobie Hashimoto nie jest dobrym pomysłem.

Cynk

Cynk ma właściwości bardzo zbliżone do selenu, bo również działa przeciwutleniająco i przeciwzapalnie. Dlatego bardzo przydaje się w przypadku niedoczynności tarczycy wywołanej chorobą Hashimoto, bo wycisza jej stan zapalny.

Natomiast jego niedobór sprawia, że ilość hormonów tarczycy obniża się, a stężenie przeciwciał anty-TPO i anty-TG we krwi wzrasta.

Dorosły człowiek potrzebuje ok. 8-11 g cynku dziennie.

Jakie produkty zawierają go najwięcej? Pod tym względem na pierwszym miejscu plasują się ostrygi. Jednak na naszym obszarze geograficznym nie jest to zbyt popularna żywność, więc poniżej podajemy kilka innych źródeł tego pierwiastka:

  • kakao,
  • kiełki pszenicy,
  • nasiona roślin strączkowych,
  • pestki dyni,
  • wątróbka.

Cynk można również suplementować.

Żelazo

Niedobór żelaza obniża syntezę hormonów tarczycy. Dlaczego? Ponieważ pierwiastek ten jest niezbędny do przemiany tyreoglobuliny w T3 i T4.

Wśród zmagających się z niedoczynnością tarczycy (czyli również osób z chorobą Hashimoto) niedobory żelaza zdarzają się bardzo często — wedle statystyk występują nawet u 60% chorych. Częściej pojawiają się u kobiet z powodu możliwych obfitych miesiączek.

Jednym z najwyraźniejszych objawów niedoboru żelaza jest niedokrwistość.

Z powyższych powodów dieta w chorobie Hashimoto powinna obfitować w produkty, które są źródłami łatwo przyswajalnego żelaza. Są to m.in.:

  • jaja,
  • mięso wołowe,
  • wątróbka.

Wiedz także, że żelazo wchłania się najlepiej w połączeniu z witaminą C, dlatego łącz produkty bogate w ten pierwiastek ze źródłami witaminy C (np. papryką czerwoną lub porzeczką). Jednocześnie unikaj łączenia tych posiłków z wyrobami, które mają działanie przeciwne, czyli utrudniają wchłanianie żelaza. Do tej grupy zaliczamy m.in. czerwone wino i herbatę.

Witamina D

O właściwościach witaminy D z roku na rok dowiadujemy się coraz więcej. Reguluje pracę niemal wszystkich układów w organizmie, w tym odpornościowego. Ponadto naukowcy ustalili, że u cierpiących na chorobę Hashimoto jej stężenie jest niższe niż u osób zdrowych.

Innymi słowy: Hashimoto jest czynnikiem ryzyka, jeśli chodzi o niedobór witaminy D.

Jako że nasza strefa klimatyczna (szczególnie w okresie jesienno-zimowym) znacznie utrudnia czerpanie witaminy D ze słońca, niezbędna jest jej suplementacja. Ogólne wytyczne dla ludności z naszego obszaru geograficznego określają, że osoba dorosła powinna przyjmować 800-2000 IU witaminy D dziennie (dokładna liczba zależy od masy ciała).

Przy stwierdzonym niedoborze ilość tę można znacznie podnieść (nawet do 10 000 UI na dobę), póki jej stężenie w organizmie nie osiągnie odpowiedniego poziomu.

Poza ekspozycją na słońce witaminę D znajdziesz również w niektórych produktach żywnościowych, takich jak:

  • olej z wątroby dorsza,
  • świeży łosoś,
  • sardynki,
  • produkty mleczne.

4. Hashimoto a aktywność fizyczna

Wiele osób chorych na Hashimoto zastanawia się, czy w ich przypadku istnieją jakieś przeciwwskazania wobec aktywności fizycznej. Otóż prawda jest taka, że nie — schorzenie w żaden sposób nie oznacza, że człowiek musi zapomnieć o sporcie.

hashimoto aktywnosc fizyczna

Wręcz przeciwnie — ćwiczenia bardzo pomagają w diecie i utrzymaniu dobrego zdrowia. Jednak należy je dopasować do indywidualnego stylu życia, doświadczenia i ogólnego stanu organizmu.

Czytaj dalej, a dowiesz się, dlaczego w Hashimoto warto zadbać o odpowiedni trening.

Zalety aktywności fizycznej w chorobie Hashimoto:

  • Nadmierna masa ciała to jeden z głównych problemów, z którym mierzą się chorzy. Dzięki regularnym treningom łatwiej zrzucą nadprogramowe kilogramy i zredukują tkankę tłuszczową;
  • Badania pokazują, że osoby z Hashimoto często mają podwyższony poziom cholesterolu. Również w tym przypadku systematyczne ćwiczenia pomagają unormować jego stężenie;
  • Kolejnym objawem choroby jest obniżone ciśnienie tętnicze. Od dawna wiadomo (i potwierdzają to badania), że trening nie tylko podnosi ciśnienie krwi, ale w dłuższej perspektywie czasu reguluje jego poziom;
  • Wedle niektórych testów aktywność fizyczna poprawia także pracę samej tarczycy. Motywuje ją do działania, dzięki czemu organ wytwarza więcej hormonów;
  • Ostatnią, ale nie mniej ważną zaletą treningu jest produkcja endorfin, czyli hormonów szczęścia. Dzięki temu pomaga radzić sobie z wahaniami nastrojów i depresją, które należą do objawów choroby Hashimoto. Ponadto regularne ćwiczenia ułatwiają zasypianie.

Weź jednak pod uwagę, że niedoczynność tarczycy może zmniejszyć twoją tolerancję wysiłku. Co więcej, ogólne uczucie zmęczenia typowe dla tej choroby sprawia, że ciężej o motywację do treningu. Dlatego przed podjęciem aktywności rozważ konsultację ze specjalistą (np. trenerem personalnym lub fizjoterapeutą).

5. Dieta bezglutenowa u osób z chorobą Hashimoto

Mimo swojej popularności, dieta bezglutenowa nie przynosi wyraźnych korzyści zdrowotnych osobom, które nie cierpią na nadwrażliwość pokarmową. Jej bezwzględne przestrzeganie jest wskazane tylko u osób ze zdiagnozowaną:

  • celiakią,
  • alergią na pszenicę,
  • nieceliakalną nadwrażliwością na gluten.

Dlatego jeśli chory na Hashimoto nie posiada dodatkowo któregoś z powyższych zaburzeń, nie musi stosować się do zasad diety bezglutenowej. Póki co nie ma żadnych badań, które potwierdziłyby, że takie działanie przynosi korzyści zdrowotne.

Za to może poskutkować efektem odwrotnym do zamierzonego. Dlaczego? Ponieważ eliminujesz nie tylko gluten, ale również wszystkie wartościowe składniki odżywcze, w które obfitują produkty zbożowe (np. błonnik, białko, cynk, kwas foliowy, magnez, witaminy, żelazo).

W zamian dostarczasz organizmowi więcej sodu, nasyconych kwasów tłuszczowych, a także produktów o wyższym indeksie glikemicznym (tak wskazują badania nt. diety bezglutenowej).

Z perspektywy wartości odżywczych taki sposób odżywiania sprawia wiele trudności. Dlatego jeżeli nie masz stwierdzonej nadwrażliwości pokarmowej, nie utrudniaj sobie niepotrzebnie życia. Natomiast w przeciwnym wypadku dieta bezglutenowa jest konieczna i niestety należy stosować ją już do końca życia.

To powiedziawszy warto zaznaczyć, że osoby cierpiące na chorobę Hashimoto znajdują się w grupie ryzyka celiakii. Co to znaczy? Że owe schorzenia często ze sobą współwystępują.

Dlatego specjaliści zalecają przeprowadzenie badań pod tym kątem u chorych na Hashimoto.

dieta hashimoto

6. Dieta w chorobie Hashimoto — podsumowanie

Poniżej przygotowaliśmy zestaw porad, które stanowią zwięzłe podsumowanie całej wiedzy zebranej w artykule. Na ich podstawie z łatwością ułożysz swoją dietę Hashimoto.

Zalecenia:

  1. Dieta powinna składać się z 4-5 posiłków na dobę z regularnymi odstępami czasu pomiędzy każdym z nich (ok 3-4 godziny). Dietetycy radzą, aby pierwszy posiłek spożywać do godziny po przebudzeniu, zaś ostatni jakieś 3 godziny przed snem. Tutaj zasady nie różnią się niczym od tradycyjnych reguł zdrowego żywienia.
  2. Jeśli chodzi o podaż składników odżywczych w diecie, zwróć szczególną uwagę na odpowiednią ilość jodu, selenu, żelaza, cynku, witaminy D oraz antyoksydantów i kwasów omega-3. Wszystkie wymienione na swój sposób spowalniają rozwój choroby tarczycy.
  3. Zadbaj o to, aby w diecie znalazły się produkty bogate w pełnowartościowe białko, węglowodany o niskim indeksie glikemicznym oraz nienasycone kwasy tłuszczowe.
  4. Sprawdź, czy dzienna podaż błonnika pokarmowego dostarczanego w pożywieniu wynosi przynajmniej 25 g na dobę.
  5. Dobrym pomysłem jest również suplementacja witaminy D (szczególnie w okresie jesienno-zimowym). Średnia dawka dla dorosłego człowieka wynosi 800-2000 UI w ciągu doby.
  6. Możliwa jest też suplementacja selenu w sytuacjach, w których trudno zbilansować jego ilość w diecie. Służy do tego selenometionina.
  7. Jeśli chorujesz na zapalenie tarczycy typu Hashimoto, rozważ przeprowadzenie dodatkowych badań pod kątem celiakii lub innych nadwrażliwości pokarmowych. Schorzenia te często występują ze sobą w parze.
  8. Jeżeli już masz zdiagnozowaną alergię pokarmową typu celiakia, pomyś o przejściu na dietę bezglutenową. W innych przypadkach nie ma takiej potrzeby, a nawet jest to odradzane.

Przeciwwskazania:

  1. Dieta nie powinna zawierać zbyt dużej ilości substancji wolotwórczych, które znajdują się w niektórych produktach pochodzenia roślinnego (np. soi i jej przetworach).
  2. Staraj się eliminować wyroby wysoce przetworzone, czyli bogate w rafinowane cukry i kwasy tłuszczowe trans.
  3. Unikaj diet, które polegają na eliminacji lub ograniczeniu któregoś z makroskładników: białka, tłuszczy lub węglowodanów.
  4. Zrezygnuj też z głodówek oraz jadłospisów, które są bardzo restrykcyjne pod względem podaży kalorii.

Pamiętaj też o aktywności fizycznej. Sport nie tylko wzmacnia efekty diety, ale również sprzyja zdrowiu i dobremu samopoczuciu.

Co chcesz osiągnąć?

Wybierz swój cel, który chcesz wspólnie z nami osiągnąć

Zadbaj o swoją sylwetkę i zdrowie z dietetykami Just be FIT. Zgłoś się do nas, a dyplomowani dietetycy przygotują dla Ciebie indywidualną dietę hashimoto. Dzięki prostej, smacznej i skutecznej diecie szybko zrzucisz zbędne kilogramy i poprawisz swój wygląd.

Bibliografia nt. Hashimoto:

  1. Al-Toma Abdulbaqi, Volta U, Auricchio R i wsp. European Society for the Study of Coeliac Disease (ESsCD) guideline for coeliac disease and other gluten-related disorders. United European Gastroenterology Journal 2019; 7(5): 583-613.
  2. American Thyroid Association. Iodine deficiency, https://www.thyroid.org/iodine-deficiency/ (dostęp: 25.11.2019 r.).
  3. Asik M., Gunes F., Binnetoglu E., et al.: Decrease in TSH levels after lactose restriction in Hashimoto’s thyroiditis patients with lactose intolerance. Endocrine. 2014 Jun;46(2):279-84.
  4. Brytek-Matera A., Psychodietetyka, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2020.
  5. Catassi C, Bai JC, Bonaz B i wsp. Non-celiac gluten sensitivity: the new frontier of gluten related disorders. Nutrients 2013; 5(10): 3839-3853.
  6. Catassi C, Fabiani E, Corrao G i wsp. Risk of Non-Hodkin Lymphoma in Celiac Disease. JAMA 2002; 287(11): 1413-1419.
  7. Davies TF. Pathogenesis of Hashimoto’s thyroiditis (chronic autoimmune thyroiditis). UpToDate, Topic 7854 Version 8.0.
  8. Davies TF. Pathogenesis of Hashimoto’s thyroiditis (chronic autoimmune thyroiditis). UpToDate, Topic 7854 Version 8.0. (dostęp: 25.11.2019 r.).
  9. Diez-Sampedro A, Olenick M, Maltseya T i wsp. A gluten-free diet, not an appropriate choice without a medical diagnosis. J Nutr Meb 2019; 2438934.
  10. Euthyrox N 100 CHPL (z dnia: 27.03.2013 r.).
  11. Garber JR, Cobin RH, Gharib H, i wsp. Clinical Practice Guidelines for Hypothyroidism in Adults: Cosponosored by the American Association of Clinical Endocrinologists and the American Thyroid Association. Thyroid 2012; 22(12): 1200-1235.
  12. Husby S, Koletzko S, Korponay-Szabó I i wsp. European Society Paediatric Gastroenterology, Hepatology and Nutrition guidelines for diagnosing coeliac disease 2019. JPGN 2010 (ahead of print).
  13. Hill ID. Epidemiology, pathogenesis, and clinical manifestation of celiac disease in children. UpToDate, Topic 5899 Version 60.0.
  14. Jarvinen-Seppo KM. Grain allergy: Clinical features, diagnosis, and management. UpToDate, Topic 95310 Version 8.0.
  15. Jarosz M., Dietetyka – żywność, żywienie w prewencji i leczeniu, Wydawca Instytut Żywności i Żywienia, Warszawa 2017.
  16. Jarosz M. Normy żywienia dla populacji Polski. Instytut Żywności i Żywienia, Warszawa 2017.
  17. Jarosz M. Piramida Zdrowego Żywienia i Aktywności Fizycznej. Instytut Żywności i Żywienia, Warszawa 2016.
  18. Klasyfikacja ICD-10, https://www.icd10data.com/ICD10CM/Codes/E00-E89/E00-E07/E06-/E06.3 (dostęp: 25.11.2019 r.).
  19. Köhrle J. Selenium and the thyroid. Current Opinion in Endocrinology & Diabetes and Obesity 2015; 22(5): 392-401.
  20. Krawczyk M, Korotkiewicz-Kaczmarska E. Alergia i nietolerancja pokarmowa. Mleko i inne pokarmy. Help-Med, Kraków 2013 (dodruk 2015).
  21. Krysiak R., Szkróbka W., Okopień B.: The Effect of Gluten-Free Diet on Thyroid Autoimmunity in Drug-Naïve Women with Hashimoto’s Thyroiditis: A Pilot Study. Exp Clin Endocrinol Diabetes. 2019 Jul;127(7):417-422.
  22. Lerner A, O’Bryan T, Matthias T. Navigating the Gluten-Free Boom: The Dark Side of Gluten Free Diet. Front Pediatr. 2019;7:414. Published 2019 Oct 15. doi:10.3389/fped.2019.00414.
  23. Liontiris M.I., Mazokopakis E.E.: A concise review of Hashimoto thyroiditis (HT) and the importance of iodine, selenium, vitamin D and gluten on the autoimmunity and dietary management of HT patients. Points that need more investigation. Hell J. Nucl. Med. 2017; 20(1): 51–56.
  24. Ludvigsson JF, Bai JC, Biagi F i wsp. Diagnosis and management of adult coeliac disease: guidelines from the British Society of Gastroenterology. Gut 2013; 63 (8): 1210-1228.
  25. Medycyna Praktyczna dla Pacjentów. Jod, https://www.mp.pl/pacjent/dieta/zasady/74618,jod (dostęp: 25.11.2019 r.).
  26. Murro A, Werfel T, Hoffmann-Sommergruber K i wsp. EAACI food allergy and anaphylaxis guidelines: diagnosis and management of food allergy. Allergy 2014; 69(8): 1008-25.
  27. Pachocka L, Stróżyk A. Orzechy w codziennej diecie wartości żywieniowe i prozdrowotne. Przemysł spożywczy 2017; 3(71): 38-41.
  28. Poręba R, Drews K, Karowicz-Bilińska A i wsp. Stanowisko Zespołu Ekspertów Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego w zakresie suplementacji witamin i mikroelementów podczas ciąży. Ginekol Pol 2011; 7(82): 550-553.
  29. Rayman MP. Food‐chain selenium and human health: emphasis on intake. The British Journal of Nutrition 2008;100(2):254‐68.
  30. Rayman M.P.: Multiple nutritional factors and thyroid disease, with particular reference to autoimmune thyroid disease. Proc Nutr Soc. 2019 Feb;78(1):34-44.
  31. Sapone A, Bai JC, Ciacci C i wsp. Spectrum of gluten-related disorders: consensus on new nomenclature and classification. BMC Med 2012; 10(13), doi. 10.1186/1741-7015-10-13.
  32. Song R., Wang B., Yao Q., et al.: The Impact of Obesity on Thyroid Autoimmunity and Dysfunction: A Systematic Review and Meta-Analysis. Front Immunol. 2019 Oct 1;10:2349.
  33. Szostak Węgierek D, Bednarczuk T, Respondek W i wsp. Zasadność stosowanie diety bezglutenowej w chorobie Hashimoto: stanowisko Grupy Ekspertów Sekcji Dietetyki Medycznej Polskiego Towarzystwa Żywienia Pozajelitowego, Dojelitowego i Metabolizmy (POLSPEN). Postępy Żywienia Klinicznego 2018; 2(47): 33-47.
  34. Tuchendler P., Zdrojewicz Z., Dieta w chorobach tarczycy, „Medycyna Rodzinna”, nr 20 (4) 2017.
  35. USDA National Nutrient Database for Standard Reference Release 27, www.ndb.nal.usda.gov/ndb/foods [15.01.2015 r.].
  36. Wojtas N., Wadolowska L., Bandurska-Stankiewicz E.: Evaluation of Qualitative Dietary Protocol (Diet4Hashi) Application in Dietary Counseling in Hashimoto Thyroiditis: Study Protocol of a Randomized Controlled Trial. Int J Environ Res Public Health. 2019 Dec 2;16(23):4841.
  37. Vitti P. Iodine deficiency disorders. UpToDate, Topic 7828 Version 18.0. (dostęp: 25.11.2019 r.).
  38. Van Zuuren EJ, Albusta AY, Fedorowicz Z i wsp. Selenium supplementation for Hashimoto’s thyroiditis. Cochrane Database of Systematic Reviews 2013, Issue 6. Art. No.: CD0100223.
  39. Vinceti M, Filippini T, Del Giovane C et al. Selenium for preventing cancer. Cochrane Database Syst Rev 2018; Issue 1. Art. No.: CD005195.
  40. Zakrzewska E. i in., Zalecenia dietetyczne w niedoczynności tarczycy przy współwystępowaniu choroby Hashimoto, „Bromatologia i Chemia Toksykologiczna”, XLVIII, 2, 2015.

Jak bardzo podobał ci się artykuł? 🙂

Średnia ocena / 5. Ilość ocen:

Nikt jeszcze nie ocenił artykułu. Czas na Ciebie!

Marcin Lubera

Trener personalny

Jestem personalnym trenerem medycznym, legitymowanym instruktorem sportu. Specjalistą do spraw diety i żywienia, oraz wielkim promotorem aktywności fizycznej. Moja przygoda jako trenera trwa już ponad 10 lat. Przez ten czas udało mi się przygotować do zawodów kulturystycznych, przebiec maraton, oraz osiągać świetne wyniki w różnych dziedzinach sportu.

Posted in Porady dietetyczne, Zdrowie