Choroba Hashimoto — co to jest? Jak ją zdiagnozować i skutecznie przeciwdziałać?

Z artykułu dowiesz się:

  • Co to jest choroba Hashimoto.
  • Jak rozpoznać chorobę – pełna diagnostyka.
  • Jakie są skuteczne sposoby leczenia Hashimoto.

Dzięki egzotycznej nazwie choroba Hashimoto zapadła w pamięć wielu ludziom. Nieco mniejsza część orientuje się, że schorzenie ma coś wspólnego z tarczycą. Ale czy na pewno?

Czym tak naprawdę jest Hashimoto?

Przede wszystkim schorzenie zalicza się do chorób autoimmunologicznych, czyli powoduje, że organizm atakuje własne komórki. Lekarze dotąd nie stwierdzili jednoznacznie, co wywołuje chorobę. Jednak statystyki wyraźnie pokazują, że Hashimoto atakuje głównie kobiety. Ponadto potrafi znacznie uprzykrzyć życie, dlatego powstały specjalne kuracje, które łagodzą objawy schorzenia.

Z artykułu dowiesz się wszystkiego o Hashimoto. Zrozumiesz przyczyny i objawy choroby, poznasz sposoby diagnozy, a także jakie leki i dieta pomagają.

SPIS TREŚCI:
1. Co to jest choroba Hashimoto?
2. Kiedy pojawia się Hashimoto? Przyczyny choroby
3. Hashimoto — objawy schorzenia
4. Jak rozpoznać chorobę Hashimoto? Diagnostyka
5. Leczenie Hashimoto — skuteczne sposoby
6. Dieta, czyli co jeść w chorobie?

Plan dietetyczny i treningowy online

Dzięki specjalistycznej diecie nie tylko pokonasz dolegliwości, ale również poprawisz sylwetkę. Skorzystaj z pomocy dyplomowanych ekspertów z Just be FIT, którzy przygotują dla ciebie nie tylko indywidualny plan żywieniowy, ale także treningowy. Z ich pomocą osiągniesz cel o wiele szybciej i bezpieczniej!

1. Co to jest choroba Hashimoto?

Medycyna zna wiele chorób związanych z tarczycą. Należą do nich m.in.:

  • zapalenie tarczycy,
  • powiększenie tarczycy (czyli tzw. wole).

Tak się składa, że Hashimoto jest najczęstszym powodem, z winy którego występuje pierwsze schorzenie. W przypadku drugiego — jednym z najczęstszych.

Jak już wspomnieliśmy we wstępie, choroba należy do rodziny chorób autoimmunologicznych. Kiedy się pojawia, organizm traci rozeznanie i zaczyna traktować własne komórki jako wrogie. Zwalcza je, co skutkuje powolną autodestrukcją. U zdrowego człowieka tego typu walka odbywa się tylko wtedy, kiedy w organizmie pojawią się obce ciała, np. wirusy czy bakterie.

Ciekawi również fakt, że Hashimoto występuje dużo częściej u kobiet. Naukowcy jeszcze nie zdołali wyjaśnić, skąd bierze się ta nierówność.

2. Kiedy pojawia się Hashimoto? Przyczyny choroby

Powody, z winy których pojawia się Hashimoto, nadal w dużej mierze są dla nas tajemnicą. Badacze podają kilka prawdopodobnych przyczyn:

  • geny,
  • przewlekły stres,
  • przebyte choroby wirusowe,
  • niezdiagnozowana lub nieleczona alergia (z jej winy organizm zaczyna atakować własne komórki).

Istnieją również czynniki, które zwiększają ryzyko wystąpienia schorzenia. Wśród nich znajdują się przede wszystkim:

  • choroby psychiczne,
  • płeć,
  • wiek.

Dla przykładu: kobiety znajdujące się w grupie od 45 do 60 lat są znacznie bardziej narażone.

3. Hashimoto — objawy schorzenia

Głównym objawem choroby jest niedoczynność tarczycy. Dlaczego? Ponieważ Hashimoto powoduje, że organizm niszczy gruczoł tarczycy. W efekcie nie jest on w stanie wyprodukować odpowiedniej ilości hormonów tyroksyny i trójjodotyroniny. Obydwa są dla organizmu ludzkiego niezbędne, żeby sprawnie funkcjonował.

Hashimoto jest chorobą przewlekłą i o tyle niebezpieczną, że dokonuje zniszczeń, których nic już nie naprawi. Dlatego kluczowe jest jej wykrycie.

Problem polega na tym, że choroba przez długi czas nie zdradza się wyraźnymi objawami. Lekarze bardzo często rozpoznają ją u pacjentów wskutek badań, które zlecili z innej przyczyny.

Jak w takim razie wykryjesz chorobę? Dzięki obserwacji. Istnieje szereg mniejszych objawów psychofizycznych, którymi zdradza się Hashimoto.

Najpopularniejszymi z nich są:

  • ciągłe zmęczenie, przygnębienie, osłabienie;
  • spowolnienie psychiczne i fizyczne;
  • bóle mięśni;
  • trudności w koncentracji, nerwowość, rozdrażnienie;
  • bezsenność.

Nieraz pojawiają się również problemy, które zauważysz gołym okiem. Są to:

  • sucha i szorstka skóra;
  • opuchlizna twarzy (przede wszystkim powiek);
  • łamliwe paznokcie;
  • wypadające włosy;
  • przybieranie na wadze (nawet przy prawidłowej diecie);
  • zaparcia i zatrzymywanie wody w organizmie (również prowadzą do nadwagi).

Kobiety nie tylko dużo częściej chorują na Hashimoto, ale mierzą się też z dodatkowymi objawami. Nieraz rozregulowuje im się cykl miesiączkowy albo obficiej krwawią w jego czasie. Do szczególnie niebezpiecznych objawów należy także hipercholesterolemia, która zdradza się wyższym LDL.

Wymienione problemy nie wynikają bezpośrednio z choroby Hashimoto. Są efektem niedoczynności tarczycy, którą ta choroba wywołuje.

4. Jak rozpoznać chorobę Hashimoto? Diagnostyka

Hashimoto zalicza się do chorób ogólnoustrojowych. Dlatego ważne jest, żeby lekarz podczas diagnozy wziął pod uwagę wszystkie objawy. Dzięki temu wykryje schorzenie dużo wcześniej i wdroży odpowiednie leczenie.

Kiedy podejrzewasz u siebie chorobę Hashimoto, w zdobyciu pewności pomoże ci kilka badań. Należą do nich:

  • sprawdzenie poziomu TSH (hormonu przysadki mózgowej), którego norma wynosi 0,2-4,5 IU/ml;
  • zbadanie poziomów hormonów tarczycy, czyli trojjodotyroniny (fT3) i tyroksyny (fT4). Norma dla pierwszej wynosi 1,5-4 ng/l, dla drugiej 8-20 ng/l;
  • USG tarczycy;
  • oznaczenie przeciwciał anty-TPO oraz anty-TG.

Seria tych badań zwykle wystarcza, aby lekarz zdiagnozował chorobę lub odrzucił jej podejrzenie. Pamiętaj, aby zgłosić się do niego od razu, gdy przeczuwasz schorzenie. Tylko w ten sposób dowiesz się na pewno i ewentualnie wdrożysz odpowiednie leczenie.

5. Leczenie Hashimoto — skuteczne sposoby

Chorobę Hashimoto leczysz tak, jak ma to miejsce w przypadku niedoczynności tarczycy. Stale przyjmujesz preparat z tyroksyną, którego dawkę wcześniej konsultujesz z lekarzem prowadzącym.

Nigdy nie próbuj ustalać dawki samodzielnie!

Jest zmienna i zależy od wieku oraz ogólnego zdrowia pacjenta. Wyjątkiem są także tacy pacjenci jak dzieci, młodzież i kobiety w ciąży. Dawka leku dla nich często znacznie różni się w porównaniu do innych. Ilość przyjmowanych medykamentów oraz ich rodzaj zawsze ustala lekarz, ponieważ wartości są indywidualne dla każdej osoby.

Co ważne, dzieci znajdują się w szczególnym niebezpieczeństwie. Jeśli z pomocą rodziców nie leczą Hashimoto, zachodzi groźba, że w wyniku powikłań wystąpi upośledzenie umysłowe.

Jednak nawet jako dorosła, zdrowa osoba dużo ryzykujesz, gdy ignorujesz Hashimoto. Narażasz się na wiele komplikacji, np.:

  • nadmiar cholesterolu,
  • nadwagę i otyłość,
  • problemy kardiologiczne,
  • lęk, niepokój i wahania nastroju,
  • obniżone zdolności fizyczne i umysłowe.

Dlatego jeśli cenisz własne zdrowie, nie zwlekaj z leczeniem.

6. Dieta, czyli co jeść w chorobie?

Odpowiednia dieta i zdrowy tryb życia są niezbędne, aby organizm sprawnie funkcjonował. Wszyscy słyszeliśmy to zdanie i na nikim nie robi już wrażenia. Ale stało się tak popularne dlatego, że jest prawdą. Ponadto w przypadku chorób autoimmunologicznych dieta nabiera kluczowego znaczenia. Jeśli dobrze ją ułożysz, znacznie ograniczysz objawy choroby.

Tyczy się to również Hashimoto.

Pierwszą i najważniejszą rolą diety jest, aby pokrywała zapotrzebowanie na wszelkie niezbędne składniki odżywcze, czyli mikro i makroelementy. Równie istotne są kalorie, czyli aby plan żywienia dostarczał odpowiednio dużo energii. Dla każdego człowieka pułap kaloryczny może być inny.

Jeśli zaś redukujesz masę ciała, uwzględnij to w kaloriach i obniż ich ilość.

Gdy ustalasz dietę, niezmiernie pomocne są zasady, które propaguje Instytutu Żywności i Żywienia. Znajdziesz wśród nich ogólnie znaną piramidę zdrowego żywienia. Grafika w prosty sposób ukazuje, czego jako ludzie powinniśmy jeść najwięcej, a czego unikać.

W przypadku choroby Hashimoto uwzględnij w diecie produkty, które są bogate w:

  • jod,
  • selen,
  • cynk,
  • witaminy z grupy B,
  • witaminy A i D,
  • wielonienasycone kwasy tłuszczowe,
  • żelazo.

Ogranicz natomiast ilość soi i nabiału.

Uważaj także na tzw. goitrogeny i produkty, które je zawierają. Dlaczego? Ponieważ substancje te „kradną” jod z organizmu. W efekcie wpływają niekorzystnie na gospodarkę hormonalną u osób, które cierpią na Hashimoto.

Najsilniejsze goitrogeny znajdują się w niektórych zielonych warzywach, ale nie tylko. Aby zmniejszyć ich ilość w diecie, unikaj: jarmużu, szpinaku, brokułów, brukselki, kapusty, kalafiora oraz rzodkiewki. Nie jedz ich częściej niż raz w tygodniu.

Dobrym nawykiem będzie także jedzenie dużej ilości błonnika. Poprawia on pracę jelit, dzięki czemu przeciwdziałasz spowolnieniu przemiany materii.

Skuteczną pracę i odbudowę organizmu wspomoże również pełnowartościowe białko. Dostarczysz go z mięsa (najlepiej chudego), jaj oraz ryb.

Na koniec przyjrzyj się węglowodanom, które spożywasz. Większość z nich zalicza się do węglowodanów prostych? Zmień to. Postaw na węglowodany złożone, które cechują się dużo niższym indeksem glikemicznym.

Ale to wciąż nie wszystko.

Istnieją osoby chore, które pozbywają się ze swojej diety glutenu. Czemu tak robią? Ponieważ celiakia (uczulenie na gluten) też jest chorobą autoimmunologiczną i zdarza się, że występuje razem z Hashimoto. Jednak lepiej nie idź tą drogą. Jeśli nie masz stwierdzonej celiakii, nie eliminuj glutenu z diety. Lekarze nie polecają takich praktyk przy niedoczynności tarczycy.

Wiedz jedno: przed podjęciem jakiegokolwiek działania skonsultuj się ze specjalistą. Dopiero później planuj leczenie lub zmianę diety. Dostosuj je indywidualnie do ciebie. Nasze organizmy różnią się między sobą, więc powinniśmy to uwzględniać we wszystkich działaniach.

 

 

Bibliografia:
1. Jod i Hashimoto, tarczycahashimoto.pl/blog/jod-i-hashimoto (12.08.2020).

2. Strona internetowa hashimoto.pl/choroba-hashimoto (12.08.2020).

3. Wentz I., Zapalenie tarczycy Hashimoto, Wentz LLC 2013.

Jak bardzo podobał ci się artykuł? 🙂

Średnia ocena / 5. Ilość ocen:

Nikt jeszcze nie ocenił artykułu. Czas na Ciebie!

Aleksandra Baran

Aleksandra Baran

Dyplomowany dietetyk

Dietetykiem w teorii i w praktyce zostałam 7 lat temu kończąc tytuł inżyniera, a w późniejszym czasie również i magistra dietetyki na Uniwersytecie Rolniczym im. Hugona Kołłątaja w Krakowie. Od tamtego czasu po dzień dzisiejszy szkolę się i zdobywam nową wiedzę i umiejętności głównie z dietetyki sportowej i suplementacji, żywieniu w chorobach autoimmunologicznych.

Posted in Odchudzanie, Porady dietetyczne, Zdrowie